Nasi starsi mieszkańcy często wspominali, że Niemcy mieli zamontowane duże koliste radary w Neu-Rakitt (Rokiciny) i że idąc z Gowidlina i okolic do przymusowej pracy u Bauera w Schwarz Damerkow (Czarnej Dąbrówce), musieli przechodzić przez niemieckie kontrole.

Były to niemieckie radary naziemne służyły do kierowania ogniem artylerii przeciwlotniczej i światła reflektorów w czasie II wojny światowej. Dla większej dokładności pomiaru skonstruowano następnie większą wersję, nazwaną FuMG 65 Würzburg-Riese („Wielki Würzburg”), która posiadała antenę o średnicy 7,4 m i silniejszy nadajnik zapewniający zasięg do 70 km (układ elektroniczny pozostał bez zmian). Würzburg-Riese były montowane w stałych stacjach naziemnych, których zbudowano ok. 1500. W lutym 1942 hitlerowska stacja radarowa w Bruneval, stała się celem udanego ataku brytyjskich spadochroniarzy (Operacja Biting). W jej wyniku Anglicy zdobyli podstawowe komponenty elektroniczne radaru Würzburg-Riese, będącego na wyposażeniu stacji. Udana operacja przyniosła aliantom dodatkowe korzyści dzięki reakcji dowództwa Luftwaffe, które nakazało otoczenie podwójną linią zasieków wszystkich stacji radiolokacyjnych. Do tego momentu były one bowiem niezwykle trudne do wykrycia, teraz dzięki podwójnej otoczce „kresek” stały się doskonale widoczne na zdjęciach lotniczych. To, z założenia służące poprawie bezpieczeństwa działanie, w rzeczywistości umożliwiło zniszczenie większości z nich podczas przygotowań do lądowania w Normandii w 1944.

Do dziś pozostały jedynie podstawy pod słynne stacje radiolokacyjne niemieckiego radaru Luftwaffe 2 x FuSE FuMG-65 Würzburg-Riese. 2 kategorii wykrywania samolotów zasięg od 60 Km do 70 Km max. o kryptonimie Puma (Funkmeßstellung 2. Ordnung Puma), które miały za zadanie-wykrywanie samolotów alianckich.

W ramach systemu zwalczania wrogich samolotów Himmelbett odpowiadały za określanie pozycji namierzanego bombowca (pierwszy radar) i przechwytującego go myśliwca nocnego (drugi radar). lecących na (Gotenhafen) Gdynia, (Danzig) Gdańsk

• Producent - Telefunken
• Typ - impulsowy
• Przeznaczenie - naprowadzanie artylerii p-lot
• Lata używania - 1940-45
• Rodzaj anteny - paraboliczna
• Powierzchnia anteny - 7,4 m2
• Moc - 7-11 kW (wersja D)
• Zasięg - 25-40 km - do 70 km (wersja Riese)
• Długość fali - 54-53 cm
• pasmo - C 440-470 MHz (od końca 1944)
• Platforma - naziemny, przewoźny lub stały (wersja Riese)
• Użytkownicy - III Rzesza

Na wiosne 1944 roku stacje zostały zdemontowane i przeniesione na wał atlantycki, tym samym podczs operacji styczniowej w 1945 roku obrona przeciwlotnicza Gdańaka była mocno okrojona i radzieckie samoloty szturmowe ił (Szturmiki - latające czołgi) mogły prawie bezkarnie atakować niemieckie cele.